Saturday, March 20, 2010

Τα γκαζάκια, το ινστιτούτο και οι Ταλιμπάν του Χάους




(UPDATE στο βάθος)

Διαβάζω στον Ηπειρωτικό Αγώνα εδώ.

" Στην προκήρυξη που ανέβηκε στο indymedia, περιέχεται αρκετή κριτική για το επιχειρηματικό πανεπιστήμιο, ειδικά για το Τεχνολογικό Πάρκο και δηλώνεται αλληλεγγύη σε συλληφθέντες του αντιεξουσιαστικού χώρου, ενώ αναφορά υπάρχει και για τον Λάμπρο Φούντα που σκοτώθηκε σε πρόσφατη συμπλοκή με την αστυνομία."

Έχω πολλές απορίες σήμερα.

1. Ποιός ψυχολογικά διαταρραγμένος "άνθρωπος", ποιό αρρωστημένο μυαλό βάζει γκαζάκια σε ένα ερευνητικό ινστιτούτο?

2. Πώς ερευνητές μπορούν να χαρακτηριστούν με τη φράση "Σκληροί εκμεταλλευτές και δολοφόνοι της καθημερινότητας"?

3. Πώς μπορούν αυτοί οι Ταλιμπάν, που από ότι φαίνεται έχουν μπαζώσει τον εγκέφαλό τους με θεωρίες συνομωσίας και πολύ ντανμπράουν, να εκστομίζουν μέσα στο παραλλήρημά τους το αμίμητο "Χωρίς να είμαστε επιστήμονες αυτής της κοινωνίας συστηματικά επιδιδόμαστε στην καταστροφή της"?

4. Πώς είναι πράξη αλλυλεγγύης σε έναν νεκρό βιολόγο αυτή η κίνηση?

Πλέον έχει νομιμοποιηθεί η βία, αν ο γράφων κάνει το σωστό μάρκετινγκ μέσω της προκύρηξης, βρει έναν κινηματικά αποδεκτό στόχο συνδεδεμένο με το κακό κεφάλαιο και πετάξει και τα τυπικά "αλλυλεγγύη και λεφτεριά στον σύντροφο Γιάνν Χέσα".Ο καθένας μπορεί να πάρει την παρέα του αν βαριέται και έχει πολύ ελεύθερο χρόνο, να βαφτιστούν "αντάρτες πόλεων", να πετάξουν γκαζάκια, στη συνέχεια να γράψουν και ένα νηπιακό μπουρδολόγημα-αχταρμά και είναι έτοιμοι.Δεν λυπάμαι για αυτούς που ανοίγουν μέτωπο κατά της επιστήμης.Είναι άτομα νοητικά ανάπηρα, που έχουν βυθιστεί βαθιά στις μπερδεμένες ιδεοληψίες τους και ζούνε μέσα στον θρησκευτικό τους φανατισμό, τυφλωμένα. Σπαρταρούν μέσα στη πνευματική τους λάσπη μέχρι να βρούνε δικαιολογία για το επόμενο "χτύπημα".Ο κόσμος τους είναι απλά άσχημος, ένας κόσμος γεμάτος εχθρούς, στον οποίο βλέπουν τους υπόλοιπους από εμάς είτε ως επόμενους στόχους, είτε ως δέσμιους του συστήματος και αντιστοίχως είτε μας μισούνε, είτε μας λυπούνται, αλλά πάντα απ΄εξω μιας και αυτοί ανήκουν στη δική τους ελίτ.Ανήκουν σε αυτούς που έχουν δει το φως και βρίσκονται ένα σκαλί παραπάνω από όλους τους υπόλοιπους από εμάς, γιατί αυτοί "ξέρουν" .Σε αυτούς που βάζουν γκαζάκια σε ένα ερευνητικό ινστιτούτο τους αξίζει 100% ο παλαιολιθικός κόσμος στον οποίο θέλουν να επιστρέψουν, ώστε να απαγγέλουν όλη μέρα ο ένας στον άλλον μπακούνιν και κροπότκιν, εκεί στην ελευθεριακή τους παραλία όπου θα μπορούν να κάνουν απερίσπαστοι ελεύθερο κάμπινγκ παρέα με τους μακ και τα iphone τους.Ζώα.

Η "προκύρηξη" βρίσκεται στο ιντυμήντια, δεν την λινκάρω καν.

Για την ιστορία, το ΙΒΕ (Ινστιτούτο Βιοϊατρικών Ερευνών) στα Γιάννενα είναι ένας χώρος, που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από αντίστοιχα ινστιτούτα του εξωτερικού, με πάντα ανοιχτές πόρτες και ανθρώπους που συχνά ερευνούν δίχως να αμοίβονται.Δεν είναι κάποιο σκοτεινό κτίριο με φράχτες, σεκιουριτάδες και κάμερες από έξω. Αυτά βρίσκονται μόνο στη φαντασία ορισμένων φοβισμένων και ταραγμένων μυαλών.

UPDATE:Φωτογραφία της εξόδου του ΙΒΕ μετά τα γκαζάκια των ανεγκέφαλων.Ευχαριστώ τον φίλο Baqure!

Thursday, March 4, 2010

Ηλία ρίχτο

Η εικόνα από εδώ


Σήμερα καθώς καθόμουν και έπινα τον μίζερο σουποεσπρέσο μου, κάτω από τον ψυχρό γερμανικό ήλιο και ενώ προσπαθούσα να εξηγήσω στον εαυτό μου ότι μάλλον δεν έχω καμία πατρίδα, δέχθηκα την επιφώτηση.Χρειάστηκαν βέβαια αρχικά 33 κοπιαστικές εργαστηριοώρες αλλά απέδωσαν και οι 32...την μία την χρειάστηκα για να θυμηθώ το όνομά μου και πάλι.

Ο Ελληνάρας λοιπόν, ο Έλλην σε κρίση, ο απόγονος των αρχαιοελλήνων και των Βυζαντινών, ο ήρωας της επιδότησης και υπέρμαχος των δικαιωμάτων του και μόνο, ο κάφρος της αδράνειας και της γνώσης των πάντων από την οπτική του τίποτα, δεν θα μπορούσε να ταυτιστεί περισσότερο με μία και μόνο περσόνα από ταινία. Αναφέρομαι λοιπόν στον κύριο Μάκη Τσετσένογλου (από την ταινία "Όλα είναι δρόμος", Παντελής Βούλγαρης), τον μικροαστό λεφτά, τον άνθρωπο που προσκυνά η επαρχιακή πόλη στην οποία ζει, του κάνει όλα τα χατήρια ο μετρ του ερειπίου-σκυλάδικου "Το Βιετνάμ", που σβύνει σε γουισκάρες τα προβλήματά του παρέα με βουλγάρες και στο τέλος αφού έχει σπάσει μέχρι και τις χέστρες, σκάει μια 30άρα εκατομύρια και γκρεμίζει/σπάει και το "Βιετνάμ"...για πάρτη του.

- Τί να το κάνεις Μάκη μου...να το δουλέψεις?
- Όχι ρε, ακου να το δουλέψω, να το σπάσω θέλω.
<...> -Τριάντα
- Και το καινούριο δικό σου μεγάλε.
- Να΄χουμε να γκρεμίζουμε.



"Ρίχτο Ηλία...Ηλία... ρίχτο"

ΥΓ.Το κομμάτι αυτό είναι προσωπικό αγαπημένο από όλη την ταινία, όπως και η καλτ περσόνα του Τσετσένογλου. Του τρέφω μία ιδιαίτερη συμπάθεια, ίσως επειδή κρύβω έναν ουισκόφιλο σκυλά μέσα μου. Οφείλω να πω ότι ο bassotakias, o oποίος το έχει ανεβάσει έκανε πολύ καλή δουλειά όχι μόνο με αυτό αλλά και με τα υπόλοιπα uploads του.Όπως αυτό για παράδειγμα που είχα ποστάρει προ διετίας περίπου! thumbs up.