Προσφέρω λύσεις

Φοράω ακόμα τη μαύρη μου καπαρντίνα.Μυρίζω ουίσκυ και καπνό.Παρόλα αυτά έχω κάτσει πάνω από το πληκτρολόγιο να γράψω κάτι.Δεν θα γράψω για τα γενετικά τροποποιημένα, ούτε για το πόσο μαλάκας είναι ο Μουζουράκης.
Επίσης δεν θα γράψω για το πόσο βλαβερές είναι κάποιες συνήθειες ή για το ότι οι εκλογές στην Ελλάδα έχουν γίνει δεύτερη φύση μας, σαν να είμαστε φρέσκοι έξω από τον ΟΚΑΝΑ και ζητάμε λίγο μεθαδόνη ή πρέζα.

Στα χνάρια που μόνο εγώ έχω χαράξει ξαναποστάρω το κάτωθι κλίπ για να το εμπεδώσετε καλύτερα.Ίσως τότε και μόνο τότε να βρείτε τη σωτηρία.

Μονόπρακτο: Δύο βιολόγοι συζητούν

Για να προχωρήσετε με την ανάγνωση θα πρέπει να διαθέτετε την φαντασία τουλάχιστον του Κώστα Χαρδατρέλα.Προχωρήστε με κάθε επιφύλαξη.

Εισαγωγή:

Φανταστείτε δύο βιολόγους, ντυμένους σαν τον Ιντιάνα Τζόουνς (όχι το 4) σε μια μεγάλη σπηλιά (αράχνες,υγρασία,γενικά πολύ μίζερα ρε αδερφέ)...με μαστίγια...και τεράστια fedoras στο κεφάλι.

Όχι, όχι.

Φανταστείτε δύο βιολόγους...απλά.Κάθονται.Μάλλον όχι.Είναι όρθιοι.Μπροστά από ένα τριώροφο κτίριο, με μια τεράστια είσοδο στολισμένη με μια επιγραφή: "Ινστιτούτο Βιομπλαμπλά".Οι φήμες λένε ότι κάποτε το κτίριο του ινστιτούτου ανήκε σε στρατώνα της βέρμαχτ.
Καπνίζουν και πίνουν καφέ έξω από το εργαστήριο.Δε φοράνε όμως τις λευκές τους ποδιές.Δεν χρειάζεται να δίνουν στόχο.Συζητάνε.
Ο ένας έντονα, κάνοντας νευρικές κινήσεις με τα χέρια και καπνίζοντας σχεδόν με μίσος.Κάθε ρουφηξιά του θυμίζει ότι το είχε κόψει κάποτε για 3 βδομάδες αλλά τελικά δεν τα κατάφερε.Ο άλλος νωχελικός.Ακούει και δεν ακούει. Ίσως και να σκέφτεται ότι τελικά το διάλυμα έχει συγκέντρωση 2 g/L γλυκόζη αντί για 20.Μια διαίρεση παραπάνω και θα πεθάνουν τα βακτήριά του σχετικά σύντομα, από την πείνα.Έχει πονοκέφαλο.


- Είσαι σίγουρος ότι είναι δικό μου αυτό το μπλογκ?
- Ναι απόλυτα σίγουρος.
- Μα δεν έχει καμία σχέση με όλα όσα κουβαλάω στο κεφάλι μου εδώ και έναν χρόνο.
- Αυτό επειδή είσαι τεμπέλης και δε γράφεις.
- Λες να αρχίσω τα απολογητικά του τύπου "συγνώμη που δε γράφω τόσο συχνά αλλά η θειά στο χωριό έπεσε και χτύπησε" ή "μονομαχούσα με τους εσωτερικούς μου δαίμονες ψάχνοντας να βρω την Ιθάκη στον λαβύρινθο του μυαλού μου" και άλλα τέτοια αποτυχημένα;
- Όχι.Πες την αλήθεια.Πες ότι βαριόσουν.
- Ναι.Bαριόμουν.
- Εμ.
- Καλά λες.
- Το ξέρω.
- Απλά.
- Όπως και πρέπει να είναι.
- Λάθος.
- Τί εννοείς;
- Όπως χρειάζεται να είναι.
- Είναι όμως περίπλοκο, δε συμφωνείς;
- Μήπως εννοείς πολύπλοκο;
- Πάμε μέσα.
- Πάμε.

-fin-

Kαι μιας και για μένα κάθε νέα χρονιά αρχίζει μαζί με τη σχολική...καλή χρονιά.

ps:O Bosch από πάνω δεν συμφώνησε με την ανάρτηση του έργου του σε αυτή την ανάρτηση.

Το πρώτο Open Health Greece.Πέρασα κι από εκεί μια βόλτα.

Tυπικός νεοέλληνας κατά τη διάρκεια περισυλλογής

Mιας και βρίσκομαι σε κατάσταση, όπου τρώει η μύγα σίδερο και το κουνούπι ατσάλι, είναι κρίμα λόγω χρόνου να μην προβάλω μερικούς ανθρώπους και προσπάθειες που κάνουν στο ελληνικό ιντερνέτς.
Δεν πέφτω λοιπόν στον πειρασμό να μιλήσω για τον Πολ το χταπόδι, τους Γερμανούς που με αποκάλεσαν γερμανόψυχο μιας και υποστήριζα Ισπανία και την τραγική έλλειψη παραλίας στα +/- 100 χμ, πάμε στα σοβαρά θέματα και αυτή τη φορά χρειάζομαι αυτό το φήντμπακ που λένε κι οι αγγλοσάξωνοι(!).

Μερικοί άνθρωποι και κυρίως ο Nίκος Παπαχρήστου ( e-healthgr ,που μεταξύ μας το λέει η καρδούλα του) και η Καίτη Αποστολίδου (EpatientGR) έχουν ξεκινήσει εδώ και καιρό μια προσπάθεια μέσω των ιντεργουέμπζ να προσεγγίσουν όλους εμάς τους τεμπέληδες κριτές εκ του καναπέος και να μας πείσουν να συμμετέχουμε διαδικτυακά σε κάτι πολύ σημαντικό, πιο σημαντικό κι από τη διοργάνωση κομματικού συνεδρίου ανθυποκομματαρχών και κομματόσκυλων στην Άνω Κουκουσούμστα. Κι αυτό δεν είναι άλλο από μια προσπάθεια που ενέχει όλους εμάς σχετικούς και άσχετους στο να σκεφτούμε , να συμμετέχουμε, να προτείνουμε και να συζητήσουμε για το πώς και προς ποιά κατεύθυνση θέλουμε να αλλάξει ο χώρος της υγείας στην Ελλάδα.

Στα πλαίσια αυτών των προσπαθειών διοργανώθηκε εύκολα και γρήγορα την προηγούμενη Τετάρτη η πρώτη διαδικτυακή ελληνική openhealth συζήτηση μέσω του tweetchat και η οποία στήθηκε και θα συνεχιστεί κατά τον τρόπο που περιγράφει η Καίτη με κάθε λεπτομέρεια στο ποστ της. Οπότε όσοι θέλουν να συμμετέχουν πιο ενεργά ας διαβάσουν με προσοχή το ποστ της EpatientGR, να δημιουργήσουν ένα account στο twitter και ας κάνουν τη διαφορά με σήμα το hashtag opnhealth.

Μερικά λόγια από τη δική μου μεριά.Κατά αρχάς δεν έχω καμία σχέση με το χώρο της υγείας παρά μόνο σαν ασθενής και ειδικά είμαι πολύ φίλος με τους ορθοπαιδικούς μιας και έχω μία τάση να σπάω τα κόκκαλά μου. Στο μέλλον ίσως γίνω φίλος και με τους ψυχιάτρους αλλά θέλω ακόμα καιρό.

Εντελώς περιληπτικά τα θέματα είχαν να κάνουν αρχικά με την αύξηση της μηχανοργάνωσης σε εθνικό επίπεδο, με τη συνταγογράφηση, την αξιολόγηση των γιατρών (κάποιους τους καίει σίγουρα), τον έλεγχο των συνθηκών μέσα στα νοσοκομεία, τα φακελάκια κτλ. Στη δεύτερη φάση της κουβέντας μπήκε ο όρος social media και πώς σχετίζεται στην Ελλάδα με το χώρο της Υγείας και κατά πόσο ενεργοί είναι οι επαγγελματίες υγείας/ανάλογες ΜΚΟ/κτλ στο να χτίζουν σχέσεις ενημέρωσης και αλληλεπίδρασης με όλους εμάς μέσω του διαδικτύου. Ενδιαφέροντα θέματα, υπήρχε συνεχή ροή, η παρακολούθηση των θεμάτων ήταν εύκολη,οι συμμετέχοντες ήταν άψογοι και με άποψη και δημιουργήθηκε ένας πρώτος κυμματισμός στα στάσιμα νερά της συμμετοχικής ελληνικής υγείας (κλεμμένο από την πασοκάρα το συμμετοχικό). Το μόνο που μου έκανε αρνητική εντύπωση ήταν η πάρα πολύ μικρή συμμετοχή γιατρών.Πού είστε ρε παιδιά?Αν και είμαι παραδοσιακά αρνητικά προκατειλημμένος απέναντι στους γιατρούς, δεν θα το σχολιάσω περαιτέρω.
Επίσης θα διαφωνήσω με αυτό που ελέχθη περί έλλειψης συντονισμού, καθώς μια συζήτηση μέσω τουίτερ δεν έγκειται σε παραδοσιακούς κανόνες στους οποίους έχουν συνηθίσει κάποιοι.Οι λέξεις κλειδιά είναι η ταχύτητα και η συνεχής ροή.

Για να δούμε λοιπόν πώς θα εξελιχθεί αυτή η προσπάθεια.Συμπληρώνω ότι εν μέσω κρίσης, τέτοιες κινήσεις θα έπρεπε να πολλαπλασιαστούν και σε άλλους τομείς, όπως η έρευνα και η παιδεία, μακρυά από παλαιολιθικές νοοτροπίες και συνδικαλίστικες τάσεις του προηγούμενου αιώνα, που προσωπικά σιχαίνομαι όσο τίποτα άλλο.Έχουμε τα όπλα να πολεμήσουμε τη μιζέρια, τη γκρίνια και την αδράνεια στην οποία βολευόμαστε και να απομονώσουμε στο περιθώριο αυτούς που επωφελούνται από το να βρισκόμαστε στο παρελθόν.Έχω αλλεργία σε μια από τα ίδια, λόγια στον αέρα,προσωπικές φιλοδοξίες και ψηφιακά αναλφάβητους (...)πατέρες (φοιτητό-,εργατό-,κτλ), που αποδεδειγμένα αποτελούν μέρος του σημερινού προβλήματος.Χρειαζόμαστε ανθρώπους με νέα οπτική σε ζητήματα όπως τα παραπάνω δίχως τα συμπλέγματα, που κουβαλάμε τόσα χρόνια.Όσοι θέλουν να ρίξουν λίγο μαγιά μέσα στον εγκέφαλό τους και να νοιώσουν έστω και λίγη αισιοδοξία ας διαβάσουν το άρθρο "Η τοπολογία της επιρροής" και τα λινκς του.

Καλή μελέτη και μη τεμπελιάζετε.Σηκώστε τα μανίκια και ξεκινήστε την υπεύθυνη ενημέρωσή σας και των υπολοίπων για ότι σας καίει μέχρι να μην απομείνει κανένα τρωκτικό για να κάνει αυτή τη δουλειά για εσάς χωρίς εσάς.

Eμβόλιμο για βελονισμό και προθέρμανση

Disclaimer.ΔΕΝ ακολουθεί κάτι σχετικό για :

- τις καλύτερες offshore τράπεζες στα τσάνελ άιλαντς
- ποστ-γιουροβύζον
- τους κακοί εβραίοι
- τα ψίχουλα του Μαντέλη/Τσοχατζό/κτλ
- τις συνιστώσες του σύριζα



Πρόσφατα όπως μας ενημερώνει ο Ελεύθερος Νευρώνας στο άρθρο του"Βελονισμός:όταν η εναλλακτική ιατρική γίνεται mainstream" και ο Vagelford στο άρθρο του "Βελονισμός, μία non-treatment" δημοσιεύθηκε ένα άρθρο στο Nature Neuroscience με έναν πολύ ενδιαφέροντα συσχετισμό ανάμεσα στην υπόθεση και το συμπέρασμα της μελέτης.Στο περιθώριο αυτών των αντιδράσεων υπήρξε κι ένα άρθρο στην Ελευθεροτυπία με τίτλο "Ο βελονισμός δεν είναι ψευδοθεραπεία", που όπως θα δούμε απέχει κατά πολύ από την πραγματικότητα.

Η μελέτη

Διαβάζοντας το άρθρο της Goldman et al. καταλαβαίνω τα εξής απλά πράγματα (αν και διατηρώ κάποιες τεχνικής φύσεως αμφιβολίες για την ανάκτηση των δειγμάτων και την ποσοτικοποίησή τους και κατά πόσο οι συγκεντρώσεις που προσδιορίστηκαν, αντικατοπτρίζουν την in vivo κατάσταση του εξωκυττάριου χώρου):

1. Η αδενοσίνη παίζει κάποιο ρόλο στην ανακούφιση του πόνου επιδρώντας στο περιφερικό νευρικό σύστημα και ρόλο σε αυτή τη λειτουργία παίζει ο Α1 υποδοχέας της αδενοσίνης.

2.Το ερέθισμα του πόνου σε ποντίκια προκαλεί την έκκριση της τριφωσφορικής αδενοσίνης - ΑΤΡ.

3.Αν χορηγηθούν ουσίες (deoxycoformycin) που επιτρέπουν την εξωκυττάρια συσσώρευση αδενοσίνης, μπλοκάρωντας συγκεκριμένα μεταβολικά μονοπάτια, τότε επιμυκήνεται ο χρόνος ανακούφισης από το ερέθισμα του πόνου.

Η κοτσάνα

Δυστυχώς κάποιοι ερευνητές στην ηλικία των 20 ετών με corresponding author στο άρθρο τη μάνα τους και διευθυντή του τμήματος στο οποίο ανήκουν τον πατέρα τους, χρησιμοποιούν το σύστημα και τα ΜΜΕ για μια δημοσίευση σε ένα από τα καλύτερα περιοδικά με τον πιο καλό τρόπο...μπαίνοντας στην γκρίζα ζώνη της ψευδοεπιστήμης. Το θεμέλιο του άρθρου είναι ότι χρησιμοποιώντας τον βελονισμό, πιο συγκεκριμένα βελόνες τις οποίες περιέστρεφαν, προκάλεσαν πόνο στα ποντίκια και παρουσιάστηκαν τα άνωθεν αποτελέσματα...Άρα...Ο βελονισμός που υποστηρίζουν ότι χρησιμοποιείται δια πάσα νόσο και μαλακία , στην προκειμένη περίπτωση χρησιμοποιήθηκε για να προκαλέσει πόνο ώστε να "αποδειχθεί"ότι μπορεί να δράσει κατά του πόνου δηλαδή ως αναλγητικό.Εδώ βλέπω ένα πρόβλημα σύνδεσης αιτίας και αιτιατού, άπειρο μπέρδεμα αλλά ας πάμε παρακάτω.

Πιο αναλυτικά στη μελέτη προκλήθηκε αυξημένη ανοσολογική ευαισθησία σε ποντίκια χρησιμοποιώντας ανοσοενυσχιτικά (CFA) για να έχουν έντονη αντίδραση στο ερέθισμα του πόνου.Εν συνεχεία χρησιμοποιήθηκαν οι βελόνες κοντά στο γόνατο των ποντικών (σημείο Zusanli στο βελονισμό), λήφθηκε δείγμα από την περιοχή με τη χρήση καθετήρα μικροδιάλυσης και παρατηρήθηκε αύξηση της αδενοσίνης (καθώς και του ATP και των υπόλοιπων μεταβολικών παράγωγών του) για 30 λεπτά κοντά στην περιοχή που εισήχθη η βελόνα.
Το θέμα είναι ότι όλα αυτά είναι γνωστά και ένα άρθρο που δείχνει ότι η αδενοσίνη ρυθμίζει την αντίδραση στον πόνο σε γειτονικά νεύρα και παράγεται κατά τη φλεγμονή δεν θα είχε φτάσει σε ένα περιοδικό με τόσο υψηλό impact factor αν δεν είχε βάλει μέσα τη λέξη κλειδί...τον βελονισμό.

Αλλά, wait for it, wait for it...το αστείο είναι ότι το σημείο βελονισμού που χρησιμοποιείται στο άρθρο, το λεγόμενο ως Zusanli, έχει σχέση με την "ίαση" στομαχικών διαταρραχών, διάρροιας, μπέρι-μπέρι κτλ ενώ στο άρθρο δεν φαίνεται πουθενά πώς το μπήξιμο της βελόνας στο σημείο Zusanli αλλάζει το τσι και την ενέργεια κατά τέτοιο τρόπο ώστε να παρέχει το αποτέλεσμα που προτείνουν οι Κινέζοι ότι έχει εδώ και 2000 χρόνια.Βέβαια είναι γνωστό πώς όπου και να χωθεί μια βελόνα, ακόμα και να μην έχει σχέση με μεσημβρινούς (meridians) και τσι όπως διατείνονται οι βελονιστές, προκαλείται τοπική αναλγητική δράση κατά την περιστροφή της βελόνας ίδια με το να χωθούν οι βελόνες στα "σωστά" σημεία. Το άρθρο του Nature ουσιαστικά μόνο κάτι τέτοιο μπορεί να αποδείξει κι όχι κάποιον συσχετισμό με τσι, μεσημβρινούς και πραγματικό αποτέλεσμα διαφορετικό από το placebo ή τον βελονισμό σε τυχαία σημεία. Το αστείο είναι ότι ακόμα και να χρησιμοποιήσεις οδοντογλυφίδες, δίχως καν να διαπεράσεις το δέρμα, το αναλγητικό αποτέλεσμα είναι το ίδιο (acupuncture for bad backs:even sham therapy works)?

Οπότε η λογική αλυσίδα της υπόθεσης του άρθρου:

πόνος ή πάθηση ->βελονισμός στους μεσημβρινούς και χειραγώγηση της "ενέργειας" -> θεραπεία
είναι διαφορετική από αυτό που δείχνουν τα δεδομένα και τα γεγονότα

φλεγμονή -> προκαλώ πόνο με βελόνα την οποία περιστρέφω αν και το με τί τρυπάω, αν τρυπάω και πού τρυπάω δε φαίνεται να παίζει κανένα ρόλο -> αναλγητική δράση μίας ουσίας στο σημείο εφαρμογής του πόνου για 30 λεπτά τοπικά σε ποντίκια και δεν έχουμε ιδέα αν ο μηχανισμός είναι ο ίδιος στους ανθρώπους.

'Αρα πώς μπορεί ένα άρθρο να διαφημίζεται τόσο έντονα από τα μέσα, τη στιγμήπου περιέχει άπειρη σπέκουλα, συνδέει τα ασύνδετα με τραγικό τρόπο και χρησιμοποιεί ως όχημα τη γενική χρήση ενός όρου, αυτον του βελονισμού, ώστε να τον εισάγει ως κάτι το επιστημονικά αποδεκτό στο ειδικό πλέον ? Αυτό ας το απαντήσετε εσείς καθώς ίσως να βολεύει η "αγιοποίηση" του βελονισμού, των ανατολίτικων μυθολογικών προσεγγίσεων και άλλων αλχημιών σε σχέση με τα φάρμακα της σατανικής φαρμακοβιομηχανίας εκεί έξω.

Από σχόλιο σε άλλο μπλογκ

"A joke was told some years ago about a man presenting to an old backwoods dentist with a throbbing pain in one of his teeth. The old dentist couldn’t find any reason for the pain. So he hit the patient’s toe with a hammer and asked, “How does your tooth feel now?” I guess those old country dentists used acupuncture and didn’t even know it."

Μία σκέψη

Στο άρθρο της Ελευθεροτυπίας ο συντάκτης υποστηρίζει ότι ο εμβολισμός μπορεί να είναι η λύση για τη θεραπεία του χρόνιου πόνου. Απαντάω με ατάκα του Gorski "Woo poisons the real science it touches."

Παλιό μου σχόλιο για τον βελονισμό

Φυσικά ο βελονισμός έχει μία παράδοση 2000 χρόνων και το σέβομαι ως κομμάτι της κινέζικης ιστορίας και λαογραφίας, αλλά πώς μπορώ να εμπιστευθώ κάτι που γενικεύει την εποχή που μιλάμε πλέον για στοχευμένη γονιδιακή θεραπεία και για φάρμακα υποκυτταρικής κλίμακας, δίχως να λαμβάνει υπ΄όψιν τα διαφορετικά ανατομικά, βιοχημικά, φυσιολογικά κτλ χαρακτηριστικά του κάθε ασθενή? Και μου φαίνεται και περίεργο πόσο πετυχημένοι ήταν οι Κινέζοι βελονιστές τη στιγμή που στην αρχαία Κίνα ήταν ανίερο να παίξουν το ρόλο του ανατόμου με πτώματα... Φυσικά μπορώ να δεχτώ ότι ο βελονισμός μπορεί να ανακουφίσει από τον πόνο λόγω της έκκρισης ενδορφινών και κατεχολαμινών (Amanzio et al, 2001, Staud et al 2006) και να έχει κάποιο Placebo αποτέλεσμα, αλλά δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως η εναλλακτική και «καθαρή» λύση απέναντι στα «κακά» χημικά των σατανικών φαρμακοβιομηχανιών. Ας μην ξεχνάει κανείς ότι ελέω πολιτικής ο Μάο προωθούσε τον βελονισμό έναντι της δυτικής ιατρικής ως ένα μέσο άσκησης προπαγάνδας, παρουσιάζοντας τους Κινέζους βελονιστές ως πρωτοπόρους έναντι των ιμπεριαλιστών γιατρών.

«Ένα από τα χαρακτηριστικά που διακρίνουν τον άνθρωπο από τα υπόλοιπα ζώα (διότι ζώο είναι αναμφίβολα και ο άνθρωπος) είναι η ανάγκη της γνώσης για χάρη της γνώσης. Πολλά ζώα εκδηλώνουν περιέργεια, αλλά η περιέργεια αυτή δεν είναι για τα ίδια παρά μία πλευρά της διαδικασίας προσαρμογής. Ο άνθρωπος διψάει για μάθηση. Για πολλούς ανθρώπους, μάλιστα, αν κάποιος είναι προικισμένος με την ικανότητα να μαθαίνει τότε έχει υποχρέωση να μάθει. Κάθε κομμάτι γνώσης, οσοδήποτε μικρό, οσοδήποτε άσχετο με την πρόοδο ή την ευημερία μας, αποτελεί μέρος μιας ολότητας. Σε τούτη την ολότητα συμμετέχει ο επιστήμονας. Το να γνωρίζεις πραγματικά τη μύγα σημαίνει ότι κατέχεις ένα κομματάκι του μεγαλείου της Γνώσης. Αυτή είναι η πρόκληση και η χαρά της επιστήμης.» Του V. Dethier από το βιβλίο “To Know A Fly”, παράθεση από την μετάφραση του βιβλίου “Why people believe weird things” του Μichael Shermer.

Διαβάστε

Διαβάστε

Διαβάστε

Alive and kicking

Περιπλανήθηκα σε ερήμους, πάλεψα με ανθρωποφάγους-κανίβαλους, τιθάσσευσα κροκόδειλους και έμαθα να λύνω τον κύβο του Ρούμπικ με το πόδι...και τα μάτια κλειστά.

Κάπως έτσι δικαιολογώ την μακροχρόνια απουσία μου.

Αλλά σιγά σιγά επιστρέφω...κι επιστρέφω τσατισμένος...

Dana Carvey is "DARWIN" - watch more funny videos